ملاحظات ويژه در حياتبخشى/ Consideration in Resuscitation

"ملاحظات ويژه در حياتبخشى/ Consideration in Resuscitation" 
 
مساله اى كه گهگاه ذهن برخى از منجيان غريق و يا مدرسين ارجمند را درگير نموده و برايشان ابهام ايجاد ميكند اين است كه چرا نحوه انجام عمليات حياتبخشى يك پزشك ، يك پرستار و يا حتى امدادگران هلال احمر با منجيان غريق و امداگران اماكن آبى داراى تفاوتهايى است.
چنين همكارانى متاسفانه بر اثر عدم اطلاع دقيق و بسيط از تمامى جوانب عمليات حياتبخشى طرح موضوع نموده و بهمين دليل هم يا به نتيجه مطلوبى نرسيده و يا در نهايت به پاسخ مناسبى نميرسند.
همانطوريكه در موضوعات مطروحه پيشين نيز توضيح گفتم استانداردهاى حياتبخشى تلفيقى از داده ها و تحقيقات بيان شده از دو مرجع هستند:
١- تحقيقات علمى دانشگاهى 
٢- گزارشات واقعى بيمارستانى      

براى ارائه راهكار عملى در اين موضوع مركزى در جهان وجود دارد كه در مورد ارائه استانداردهاى حياتبخشى و نحوه اعمال آن انجام وظيفه مينمايد. وظيفه اصلى اين مركز اين است كه در طول ٤ سال تحقيقات علمى دانشگاهها و گزارشات واقعى بيمارستانى را بطور كامل ، جامع و دقيق مطالعه نموده و سپس در پنجمين سال با تلفيق آنها بهترين روشها و مناسبترين روشهاى راهكارهاى حياتبخشى را بطور رسمى ارائه مينمايد.

نتيجه عمل مركز فوق به مراكزى نظير: سازمان بهداشت جهانى ، سازمان جهانى پزشكان ، انجمن جهانى پرستاران ، سازمان صليب سرخ جهانى ، فدراسيون جهانى نجات غريق و... ارسال ميگردد.
سازمانهاى فوق پس از دريافت نتيجه عمل مركز مذكور بر اساس شرايط مكانى ، امكانات ، نيازها ، و تخصص منابع انسانى و... استاندارد مذكور را اصطلاحا "كاربردى" مينمايند. به بيان روشن هر سازمانى براى استفاده كاربردى از آن استاندارد مذكور را نسبت به نياز دريافت كننده آن (بيمار ، مصدوم ، مغروق) ، تخصص افراد انجام دهنده (پزشك ، پرستار ، امدادگر ، منجى غريق و...) و همچنين با توجه به امكانات و تجهيزات موجود استاندارد مذكور را كاربردى مينمايد.
بعنوان مثال: انجام عمليات حياتبخشى براى پزشكان و پرستاران و... در بيمارستان با انجام عمليات حياتبخشى براى منجيان و امدادگران اماكن آبى متفاوت است چرا كه شرايط مكانى ، امكانات ، نيازها ، تخصص و... پزشكان و پرستاران و... با منجيان و امدادگران اماكن آبى كاملا متفاوت و متباين ميباشد. بعبارت روشن تر پزشكان ، پرستاران و... بيماران ، مصدومين ، مغروقين را در بخش اورژانس و بر روى تخت بيمارستان تحويل ميگيرند يعنى افراد بعد از اقدامات اوليه منجيان و امدادگران اماكن آبى توسط خدمه اورژانس و بوسيله آمبولانس به بيمارستان منتقل شده و سپس تحت نظر و عمل پزشكان ، پرستاران و... قرار ميگيرند. اين دقيقا "همان نكته" بسيار مهم ، اساسى و اصولى است كه متاسفانه برخى از منجيان ارجمند و حتى مدرسين محترم از آن غافل هستند و آنرا در نظر نميگيرند. 
كوتاه سخن اينكه منجيان غريق معمولا چند ثانيه و يا چند دقيقه بعد از حادثه غرق شدگى مغروق را در اختيار دارند در صورتيكه پزشكان ، پرستاران و... مغروقين را بعد از حداقل حدود چند ده دقيقه (بسته به سرعت حضور آمبولانس در محل ، فاصله بيمارستان از مكان آبى و همچنين وضعيت و روند ترافيك مسير) تحويل ميگيرند و نكته مهم ديگر اينكه افراد مذكور (پزشكان پرستاران و...) داراى تخصص ، امكانات ، تجهيزات و همچنين تعريف شغلى قانونى كاملا متفاوتى نسبت به منجيان و امدادگران اماكن آبى ميباشند.    
اميد كه اين روشنگرى بتواند به اتمام ابهامات و اشكالات برخى از همكاران علاقمند كمك نمايد.
 
مهارتهاى نجات/كثيرمعلم/آموزشى/امداد در اماكن آبى
ارسال دیدگاه برای این مطلب
آرشیور مطالب
آمار وبلاگ
کل مطالب : 8
کل نظرات : 0
بازدیدکنندگان امروز : 1
بازدیدکنندگان دیروز : 0
بازدید امروز : 14
بازدید دیروز : 0
کل بازدیدکنندگان : 56
کل بازدیدها : 97